Corgi Herplaatsing

Succesverhalen


 Sammie

img_0694

Hallo, ik ben Sammie.

Ik heb vier jaar lang bij mijn lieve bazin Maureen in Dordrecht gewoont. Ik had het er prima, ik was echter wel wat vaak alleen. Maureen kon daar niets aan doen, het mensenleven is niet zo eenvoudig als een hondenleven.
Maureen zag aan me dat ik langzaam maar zeker ongelukkig begon te worden. Niet vanwege Maureen, maar vanwege de situatie.

Gelukkig had Maureen een internetsite gevonden waarop Corgi’s herplaatst kunnen worden. Zo kwam ik terecht bij twee mensen in Duitsland die ook al twee andere Corgi’s hadden alsmede een hele grote tuin.
Ondanks dat ik Maureen vreselijk miste heb ik me snel weten aan te passen en de twee andere Corgi’s zijn mijn beste vriendinnen nu.
Eigenlijk zijn we de hele dag buiten aan het spelen. Als het slecht weer is zijn we binnen, maar zodra het kan gaan we met de twee mensen en mijn nieuwe vrindinnen naar buiten.
Ze hebben ook een vijver hier. Heerlijk, ik hou van zwemmen. Als het avond wordt ben ik ook zo moe dat ik gelijk mijn mandje opzoek en lekker ga slapen.

Ik had vroeger wat last van mijn maag, waardoor ik speciaal voer moest eten, maar dat is nu helemaal over en ik eet hetzelfde als de meiden en gebruik ook geen medicijnen meer.
Het gaat prima met mij, ik heb het enorm naar mijn zin en ben een “happy dog”.

Groet,
Sammie

 

img_0695

 

Loki

Loki met teckels-1

 

Loki woont nu bij Simone

Het gaat super met hem. Hij gaat veel mee en ook het even alleen blijven is geen probleem. Onze oude Teckel is gelukkig met de rust en de jonge, die kan d’r lol niet op. Zijn Bonnie en Clyde samen, die zetten alles op stelten. Wij zijn heel blij met hem en hij lijkt ook helemaal gewend. Met ons zoontje gaat het ook super en hij wordt ook als eerste begroet, super om te zien!
Wij zijn dol gelukkig met hem.

Puck

Puck

Puck zocht een nieuwe mand omdat haar eigenaar een vreselijk ongeluk had gehad en nog heel lang moest revalideren. Het gezin stond onder hoogspanning en Puck en een ander Pem teefje gingen vechten.

De nieuwe eigenaar:

Puck is altijd in de buurt ze is lief en blaft nauwelijks. Alleen als je haar iets vraagt geeft zij op haar manier met een blafje antwoord. Nog niet eerder meegemaakt. We wonen nu in een huis met een hele grote tuin maar ik loop iedere dag met haar een uurtje in het bos. Kort nadat we haar kregen werd ze ziek baarmoederontsteking, ze is daarna helemaal opgeknapt.
Nogmaals bedankt voor ons lieve hondje

 

 

Bertus

Bertus 1-2

Al geruime tijd zat ik op div sites te zoeken naar een leuke, lieve hond.Vaak waren ze niet geschikt voor kinderen of konden ze niet goed met andere honden.
Mijn dochter Yvonne heeft mij eind december in contact gebracht met de corgi herplaatsingsite.
Yvonne en haar man Daniel hebben ook een corgi, Ben genaamd. Hij is een Pembroke en 7 jaar oud.      bertus 2
Dus elke dag kijken op de site of er al een geschikte corgi was…
En jawel hoor, daar was Bertus!
Ik was gelijk weg van hem, wat een leuke snoet had hij!
En hij kon ook goed met kinderen en andere honden!
We hebben ons aangemeld voor hem en na enkele keren contact te hebben gehad met Coo,
werd Bertus aan ons toegewezen.
Wat geweldig nieuws was, want er waren toch wel 8 liefhebbers voor Bertus.
Ik kon niet wachten en op zondag 2 februari zijn we Bertus gaan ophalen in Deventer.
Daar hebben we, samen met de toenmalige  baasjes van Bertus, gewandeld in een park.
En ja hoor, het klikte en Bertus ging mee naar de Betuwe.

Nu heb ik hem alweer zo’n week of vier en het gaat fantastisch. Wat een heerlijke hond!
Bertus kan uren met een balletje spelen, hij krijgt er geen genoeg van.
Ook met mijn kleinzonen spelen vindt hij geweldig, de jongens zijn dan ook gek op hem.
Mijn oppashond Ben en Bertus zijn goede maatjes en Bertus kijkt elke keer weer uit naar zijn komst.

In huis is hij rustig, hij is waaks en als ik op de bank zit, ligt hij aan mijn voeten of lui op zijn kussen (zie foto).
Hij vindt het dan heerlijk om lekker geaaid te worden. We wandelen 3 a 4 keer per dag bijna een uur, wat ook goed is voor mij.
Binnenkort begin ik met een gehoorzaamheidcursus en mijn dochter met een cursus speuren. Ben benieuwd hoe hij het vindt.
Ik ben heel blij met Bertus en volgens mij hij ook met mij!
Ik heb er een echt maatje bij en ik hoop dat we nog lang veel plezier aan elkaar mogen beleven!

Anny, Yvonne en Bertus

 

Lulu geplaatst

lulu bij buro 007

 

Begin zomer 2012 overleed onze Pem Queen, een werkelijk super intelligente en vooral lieve Pem, op de     leeftijd van 11,5 Lulu en Pieterjaar. Je went nooit aan het ontvallen van je hond ….. en 11,5 is te jong.

Na een paar weken besloten wij om toch weer een Corgi in ons huis op te nemen, een herplaatsend, geen pup die hun weg altijd wel vinden door de ” vertederingsfaktor”  en dat al zeker bij Corgipups… dus daar kwam de Corgi Herplaatsing in beeld. Nadat wij aangaven met een paar maanden zover weer te zijn kwam opeens een bericht: 2 jaar oud teefje, weer terug bij Rachel Dijkhorst van kennel Waggerland. Moet een goed huis hebben en… deze hond stond ook nog op het punt loops te worden.

Een teefje, terug geplaatst in de kennel na 2 jaar in een huishouden te hebben doorgebracht, loops en dan weer een ander huis binnen een week. Dat is nogal wat. Nooit weet je bij een herplaatshond alles, wat, waarom en zo meer. Toch, ondanks dat het voor ons erg vlot na het overlijden van onze Pem was, gingen we op 2 september 2012 kijken bij Rachel, waar we zeer gastvrij ontvangen werden en al snel zagen wat een geweldige vrouw Rachel is, zoveel liefde naar de honden die er allemaal zo geweldig uit zien en zich zo open gedragen. En dan Lulu, daar was ze.

Kijken is niet kijken, dat is weten dat je het doet. En na een wandeling met Lulu en de honden van de kennel in het bos, een goede koffie en een intens gesprek namen we Lulu mee. Op naar huis. Een heel verwarrende aangelegenheid voor deze hond, want ga na: 2 herplaatsingen binnen een week en loops….

We besloten Lulu alles te geven wat haar hond maakt. Rust in huis, maar ook meteen kennis laten maken met de regels in huis, veel naar buiten, buren zien en ruiken, vrienden idem, ze was wat te mager dus goed bijvoederen, mee naar de kinderen die ik les geef, in het bos naast ons huis lekker veel wandelen. De potentieel aanwezige verlatingsangst goed beschouwen met Marie Louise Hebly /gedragsdeskundige, de kyfose meteen laden adviseren door hondenfysio Vred van  der Putten en na 2 weken een heerlijke cursus werken bij hondentrainer Cor Oldenburg (speuren).

Lulu voelde dat het goed was, herstelde zich erg snel, werd snel weer hond, weer Corgi en ik zelf had die tijd erg veel vrij om dit alles  goed te begeleiden. En nu? Mevrouw is zelfverzekerd, kan zich geweldig concentreren, speelt graag, werkt graag en is daar door  voldaan, soms gezond moe en hecht zich aan huis en haard. Wij zijn veel in de natuur, een kudde koeien of schapen doen haar veel…. ik  ben een hondensportman dus wie weet, gaat ze met mij naar een drijfcursus… we zien wel. Wandelingen van uren schuwt ze bepaald  niet, mijn jonge studenten hebben haar al tot mascotte uitgeroepen en ze is nu prachtig op gewicht met een hoogglanzende vacht, met een heerlijke blik aan haar ogen.

Of doe ik aan wishful thinking? Nee, dat denk ik niet; ze voelt dat ze op een goed adres is want… wij vinden haar een geweldige lieve hond die alles met ns supersnel oppakt. Met je Corgi aan het werk, wandelen, genieten, spelen! Lulu is geweldig!!!

Ein, alles voor een aai…

Toen we een jaar geleden de reis ondernamen om te kijken of de Pembroke Corgi die toentertijd werd aangeboden bij ons paste, wisten we niet dat hij zo gemakkelijk, zo lief, zo leergierig, zo speels, zo’n slaapkop en (stiekem) toch zo’n deugniet zou zijn. Ein bleek een schot in de roos.Toen we hem ophaalden maakte Ein een drukke indruk maar het belangrijkste vonden we dat hij heel open was. We mochten alles bij hem doen, zijn tanden en pootjes aanraken en hebben een eindje met hem gewandeld. We hadden het snel besloten: Ein ging met ons mee.Waar Ein in zijn vorige thuis iedereen eigenlijk omver liep omdat hij zo wild in het huis was, bleek de beste remedie consequente bazen en drie dagelijkse wandelsessies. We hebben hem veel dingen geleerd (zoals commando’s maar ook sociale vaardigheden) en dat ging hem gemakkelijk af. Zijn drukte maakte al snel ruimte voor lekker luieren en een rustige instelling.

Hij is echt een schatje. Ten tijde van dit schrijven ligt hij voor onze voeten in zijn favoriete positie: slapend dicht in de buurt van ons. Iedereen die op bezoek komt, vindt hem fantastisch en dat gevoel is wederzijds van zijn kant. Het is heel moeilijk om een opsomming te maken van onze Ein.

We kunnen het hebben over zijn speelsheid met de andere hondenhier in het park en hoe hij dan, ondeugend dat hij is, niet meer naar ons luistert. We kunnen proberen te beschrijven hoe hij ‘s avonds bij ons op de bank ligt, heerlijk op schoot bij het vrouwtje. Zijn humor. De wijze hoe hij naar mensen toe kruipt als ze hem willen aaien. De manier hoe hij zijn pootje op tilt als hij iets in de verte denkt te horen. De ‘zonnestraal der verlamming’ die ervoor zorgt dat Ein neerploft in huis waar de zon naar binnen schijnt. Zijn stoere houding in combinatie met zijn rugzakje.

Dat alles zal onmogelijk over te brengen zijn. Er zou dan ook een heel deel van Ein nog niet overgebracht zijn. Kortweg: Ein past perfect bij ons en heeft ons gezin uitgebreid met een liefdevol en speels karakter. We hadden ons geen beter ventje kunnen wensen.

Dirk en Marjolein.

Laica’s verhaal

Sinds half september is Laica bij ons. En wat zijn we blij met haar. Ze is inmiddels  drie maanden bij ons en ze doet het geweldig. Van haar problematische ervaringen merken we niets tot heel weinig. We hebben haar een andere naam gegeven wat heel gemakkelijk ging en waar ze bijzonder snel naar luisterde. Voluit heet ze Pippa Luna maar in de wandeling Pip of Pippeloentje.

Ze kent inmiddels heel veel commando’s en kunstjes nadat ze volkomen blanco bij ons kwam. Omdat ze erg leergierig is en ook heel snel leert, wordt er veel met haar geoefend. Dat is ook wel nodig want anders verveelt ze zich, ze heeft nl. een tomeloze energie en doet niets liever dan naast de scootmobiel kilometers maken. Ze is dol op spelletjes met een bal, ballon de wobbel of verzin het maar, ze is overal voor in.

Het toppunt van gelukzaligheid is in iedere modderplas springen en er het liefst tot je neus in verdwijnen! Ook spelen op de hei met andere honden is een van haar favoriete bezigheden. Ze speelt wel graag de baas wat heel komisch is om te zien als ze weer voorbij stuift op haar korte pootjes op jacht naar zo’n grote hond.
Drijven doet ze sowieso erg graag – auto’s, kinderen, fietsers zijn de onvrijwillige slachtoffers bij gebrek aan koeien of schapen. Die laatsten genieten bij aanwezigheid haar grote belangstelling en als ze de kans had, zou ze er direct achteraan gaan. We proberen dit gedrag natuurlijk wel bij te sturen en in goede banen te leiden. Helemaal zonder foutjes is onze Pip niet, maar welke hond wel? En trouwens is het wel een fout of gewoon genetisch bepaald veedrijversgedrag?

Eenmaal moegedraafd en gespeeld, heb je geen kind meer aan haar. Nou ja, ze komt dan nog heel graag  bij je liggen voor een knuffel en een aai over haar buikje. Kortom, het gaat helemaal goed met haar en ons.
Gisteren ging ze voor het eerst mee naar een restaurant en we hadden er ons op voorbereid dat al die drukte misschien toch teveel prikkels voor haar zouden geven, maar ze gedroeg zich voorbeeldig en ging keurig onder de tafel liggen wachten. We waren zo trots op haar want tenslotte heeft ze ook met dit soort aangelegenheden helemaal geen ervaring. Zo’n braaf en knap hondje geworden na een toch niet gemakkelijke start, wij vinden het een wonder.

Namens ons allemaal dus, willen we jullie nogmaals heel hartelijk bedanken voor de bemiddeling die zo goed gelukt is. En wij kunnen van harte iedereen een herplaatser – zelfs met een moeilijke achtergrond of verleden – aanraden. Want wat een geweldig ras is een Welsh Corgi: het ras heeft er echt twee fervente fans bij! En dat geldt ook ons stokoude Jack Russeltje dat  helemaal is opgeleefd en geniet van Pippa’s vrolijke aanwezigheid.

Eddy en Nelleke
Winnie the Pooh en Pippa

Max

Beste mensen !

Wat zijn wij ontzettend blij met Max !

Het is een gewedlige hond , hij is speels, nu al trouw en echt lief !

Hij loopt door de tuin en je kan zien dat hij het leuk vind.

Hij is absoluut niet vals !

In het begin vond hij optillen in de auto niet leuk maar nu al laat hij zich graag helpen met in de auto komen.

Zitten doet hij goed en we moeten nog een beetje oefenen zodat hij komt als we hem roepen hij komt nu als het hem uitkomt

Onze training bestaat uit heel blij zijn en aaien als hij komt en af en toe wat lekkers geven.

Het is een grote aanwinst voor ons gezin !

Allemaal heel veel dank voor alles wat jullie gedaan hebben we zullen zeker Max PrimeVal gelatinaat geven

Max, Elise en Alexander

Mika

Wat hebben wij een lot uit de loterij.

Sinds een maand hebben wij een fantastische Corgi in huis.

Onze Mika zoals wij Griant hebben genoemd is een echte veedrijver. Op de zorgboerderij waar ik o.a. werk, drijft Mika de pony van het weiland naar de stallen. Zelfs mijn paard die af en toe wat moeite heeft met trailer laden, gaat als hij Mika ziet als een mak schaapje de trailer in. Wanneer mijn paard niet snel genoeg reageert, hoeft Mika maar een keer te blaffen en Max (mijn paard) staat in de houding.

Mika heeft zijn APK keuring gehad bij de dierenart en natuurlijk goed gekeurd. Alleen had hij vanaf zijn puntje van zijn staart tot aan het puntje van zijn neus, spierpijn. Dit kwam omdat hij 3 dagen daarvoor met ons op vakantie was geweest. Wat was het geval: toen mijn jongste dochter en ik op onze paarden een trektocht gingen maken, hadden wij Mika in de stal gezet. Na een minuut of 30 zegt mijn dochter: mamma ik zie Mika lopen. Tot onze grote verbazing was Mika uit de stal gekropen en achter ons aan gegaan. Wat een super speurder. Echt een karakter trek van een echte Corg. Als hij er maar bij kan zijn.

ook in mijn werk als therapeut is Mika een grote aanvulling. Mika gaat rustig liggen als ik iets aan een kind moet uitleggen. Zijn grote oren gespitst. Hij heeft zo’n rustige inwerking op deze kinderen die vanwege hun aandoening vaak erg onrustig zijn. Hoe vaak ik niet een kind slapend heb aangetroffen op de rug van Mika is al bijna niet te tellen. Als of de kinderen de rustige en kalme aard van Mika tot zich nemen. Wonderen bestaan echt.

Daarnaast heeft hij het leven gered van 3 eendenkuikens. De kuikens waren in een afvoerkanaal terecht gekomen en zouden op eigen beweging nooit eruit zijn gekomen. Mika kwam mij tijdens de laatste avondwandeling waarschuwen dat er iets aan de hand was. Door het hoge gras rende hij voor mij uit in opgewonden toestand. Uiteindelijk bleef hij stil staan bij de buis en toen ik dichterbij kwam hoorde ik het geluid van de eendjes. Met hulp van de dierenbescherming konden ze bevrijd worden. Super cool zegt mijn dochter die het verhaal natuurlijk aan iedereen op school heeft verteld.

In onze buurt wordt Mika ook wel de King genoemd omdat Mika voor geen enkele hond aan de kant gaat. En als je dan niet wil luisteren dan zal je het wel voelen.

Het is elke ochtend een wedstrijd wie het eerste bij Mika is om hem wakker te maken. Het commentaar van Mika is dan niet uit de lucht. Mika heeft overal wel wat op “zeggen”.

Als dit geen succes story is dan weet ik het niet meer.

Groeten en dank voor de bemiddeling.

Judith

Bella

Op 6 augustus van dit jaar kwam onze Welsh Corgi Cardigan Bella (eigenlijk had ze geen naam) uit een opvang in België bij ons. Ze was bij een broodfokker vandaan gehaald samen met nog meer fokteefjes. In België zijn broodfokkers nog steeds in grote getale aanwezig, helaas. We haalden haar op bij de opvang (bij ‘Dieren zonder dak’ gerund door een hondenliefhebster in hart en nieren met een heel gewoon huis vol met wel 20 honden). Bij binnenkomst keken we de kamer rond op zoek naar haar, ze sprong er meteen uit! Wat was ze klein zeg, met haar grappig grote oren, als zijnde vliegtuigpropellers. En ze keek zo schattig, ik was meteen verliefd.

Er was al gezegd dat ze aan weinig gewend was, zoals wandelen aan een riem. Ze zou nooit gras hebben gezien en ze zou misschien nog niet helemaal zindelijk zijn. Ze had 4 en een half jaar alleen maar voor de fok gediend dus waarschijnlijk alleen maar in een hok gezeten in een schuur. Zeker weten doe ik dat niet, maar zoiets stel je erbij voor.

We hebben een tuigje aangeschaft omdat ze niet gewend zou zijn aan een halsband en in het begin had ze zoiets van: waarom nog verder lopen, ik heb toch al wat gedaan? Ze was duidelijk angstig voor onverwachte geluiden, mensen, kinderen (buitenspelende (voetballende) kinderen bij ons achter het huis). Ze was meteen op mij gericht maar zelfs als ik haar wilde aaien zakte ze nog helemaal door haar pootjes. Gelukkig voor ons was ze haar vertrouwen niet compleet kwijt geraakt en had ze totaal geen agressie (angstbijten) in zich, wat natuurlijk heel normaal zou zijn geweest met zo’n verleden. Zo ging ze de kinderen gewoon uit de weg als ze bang was en dook ze onder de eettafel.

Nu, we zijn 2 maanden verder. Lopen aan de riem (en zelfs zonder) gaat perfect. Ze luistert zo ontzettend goed. Alles doet ze buiten. Ze krijgt steeds meer zelfvertrouwen, ook naar de kinderen en vreemden toe. De voetballende kinderen buiten vindt ze ook al niet meer zo eng. Ik heb haar laten operen want haar buikje (borstjes) hingen bijna tot op de grond. Dus hebben we haar tegelijk met de sterilisatie laten ‘liften’. Dit was echt nodig want ze struikelde er tijdens het wandelen gewoon over. Best een pittige en dure operatie, maar de moeite waard! Ze heeft nu weer een mooi strak buikje. Bella is een super hond.

Ik heb nog nooit zo’n lieve, dankbare en gehoorzame hond gehad als zij.

Groetjes en een poot uit Arnhem,

Renée, Bryan en Lucas

Pip/Joep (met RCS)

Joep-6Afgelopen april kregen wij Pip aangeboden, hij zocht een nieuw thuis. Zijn eigenaresse vond het verschrikkelijk  om hem te herplaatsen maar zij kon echt niet anders. Zij was Pip’s tweede baasje en hij was nog geen jaar jong.
Al snel bleek dat Pip problemen had met lopen, hij kon maar kleine stukjes lopen en mankte regelmatig,.  Ik heb een afspraak gemaakt om eens bij Pip te gaan kijken. Die  middag zijn wij naar zijn  dierenarts gegaan om een foto van zijn pootje te laten maken, hij bleek dus RCS (Radius Curvus Syndroom) te  hebben. Bij RCS groeien ellepijp en spaakbeen niet gelijkmatig. Wij besloten  een inzamelingsactie te  starten via de site om Pip een bot verlengende operatie te laten ondergaan. De eerste week kwam er al €110 binnen. Hartelijk dank, fam. van Hapert, fam.  van Rooden, D. de Boer en Jack en Nicolle!!! Van dit bedrag zijn de foto’s en eerste onderzoeken betaald.

Ondertussen vonden wij dat we niet moesten wachten tot het volledige bedrag voor zijn operatie binnen zou zijn. Pip had pijn en dat was niet nodig. Bert en ik maakten een afspraak bij een orthopedisch dierenarts en een paar  dagen later konden we terecht. ‘s Ochtends vroeg zijn we Pip gaan halen, het was een emotioneel moment. Gelijk  zijn wij door gereden naar de dierenkliniek. Hij werd daar geopereerd en diezelfde dag konden wij Pip weer ophalen. Pip zou bij ons  revalideren en daarna gingen wij hem herplaatsen natuurlijk…… niet dus. Wij waren weg van het lieve karakter van Pip en zijn positieve inbreng in onze roedel. Dus hebben we de inzamelingsactie van  de site gehaald (heeft er ongeveer een week op gestaan) en Pip werd Joep, we hadden namelijk al een Pip. Onze  roedel bestaat nu uit 6 hondjes, waaronder 4 Corgi’s.

Nu, een half jaar later is Joep helemaal genezen, hij mankt niet meer, heeft geen pijn meer en de ondeugd komt  zijn oren uit. Dikke vrienden met Fiep, een even jong Pem-teefje. Samen vormen ze ons dynamisch duo een soort ying en yang, altijd samen en altijd aan het ravotten en ondeugd uithalen, de hele dag. Hij speelt met al onze andere hondjes en we zijn dol op hem!!

Joep kwam van een broodfokker, die vaak op Marktplaats te vinden is. Hij werd verkocht toen hij 6 weken was en direct meegegeven. De wormen kwamen uit zijn bekje. Zijn eerste eigenaresse heeft hem herplaatst nadat geconstateerd was dat hij iets aan zijn poot mankeerde. Zij had eerder al veel problemen(parvo) gehad met een “Pembroke” die ook van een broodfokker kwam. Zijn tweede eigenaresse nam hem uit medelijden mee maar had niet de mogelijkheden om hem een 100% goed leven te geven. Wij hebben nog steeds contact met haar.

Wanneer u een pup wilt, ga dan naar een fokker aangesloten bij de rasverenigingen. Wees heel erg op uw hoede bij aanbiedingen  via Marktplaats of wat voor internetsite dan ook. De fokkers van de rasverenigingen fokken volgens de officiële rasstandaard. Dus controle op gezondheid, erfelijkheid en karakter en goede rasvoorlichting en begeleiding.

Wilt u meer weten, neem dan gerust contact met ons op.

Bert en Coo (corgiherplaatsing@gmail.com)

Comments are closed.

wordpress stat